آتش سوزی در نزدیکی پالایشگاه نفت تهران

اهالی شهر ری و محله بهشتی از دقایقی پیش دود غلیظی را در اطراف پالایشگاه نفت تهران مشاهده کردند که به دنبال این موضوع خبرنگار ما سریعا در محل حضور یافت.

آتش‌سوزی در زمین های زراعی منتهی به پالایشگاه به وقوع پیوسته و آتش‌نشانان برای مهار آتش در محل حاضر شدند.

هم اکنون وضعیت آتش سوزی بحرانی نیست و خطری جدی پالایشگاه را تهدید نمی کند.

۴۷۴۷

نشست ناتو- روسیه شکست خورد

پس از تصمیم نشست شنبه گذشته سران 28 کشور عضو ناتو در ورشو پایتخت لهستان که اعلام شد چهار گردان نیروی جدید این پیمان نزدیک خاک و هم مرز روسیه در شرق اروپا و منطقه دریایی بالتیک مستقر می شود، تنش ها بین مسکو و غرب افزایش یافته است.

به گزارش خبرگزاری روسیا سگودنیا، ینس اشتولتنبرگ دبیرکل ناتو امروز (چهارشنبه) پس از پایان نشست این پیمان و روسیه گفت: مواضع دو طرف در مذاکرات انجام شده به یکدیگر نزدیک نشده است.

وی افزود: در این مذاکرات موضوع های سودمند زیادی صریح و آشکار مورد بحث قرار گرفت و در آینده نیز چنین نشست هایی برگزار خواهد شد، ولی تاریخ آن هنوز تعیین نشده است.

همچنین الکساندر گروشکو نماینده دائمی روسیه در ناتو در باره ماندگاری اختلاف نظر بین دو طرف اظهار کرد: سیاست پیمان آتلانتیک شمالی خطر برقراری رقابت تسلیحاتی را ایجاد می کند.

وی گفت: به ناتو هشدار دادیم که کمک های (نظامی) به اوکراین منجر به انتقامجویی از سوی این کشور می شود.

گروشکو اظهار کرد: در نشست ناتو – روسیه همچنین موضع مسکو در باره افزایش فعالیت های این پیمان در دریای سیاه اعلام شد.
یکی از موضوعات مطرح در نشست بروکسل، رایزنی های کارشناسان نظامی در باره امنیت پروازها بر فراز منطقه دریایی بالتیک بود که در این بخش موافقت شد، نشست ها ادامه یابد.

از سال 2014 پیمان ناتو مرتبط با اوضاع و درگیری های اوکراین و متهم کردن مسکو به دخالت در اوضاع داخلی بویژه درگیری ها در شرق این کشور، فعالیت شورای ناتو روسیه را تقریبا متوقف کرده است.

نشست امروز، نخستین دور مذاکرات بین ناتو و روسیه پس از موافقت این ائتلاف نظامی با افزایش نیرو در لهستان و کشورهای بالکان بود.
دو طرف در دیدار امروز علاوه بر تصمیمات ناتو و اوضاع اوکراین، درباره افغانستان نیز بحث و تبادل نظر کردند.

سران ناتو هفته گذشته در ورشو تصمیم گرفتند، چهار گردان رزمی جدید را در مرزهای روسیه با لهستان و کشورهای بالتیک مستقر کنند.
سران ناتو همچنین با انتشار بیانیه ای، روسیه را به رفتار و سیاست های بی ثبات کننده، اقدامات تحریک آمیز در مرزهای ناتو و نقض حریم هوایی کشورهای عضو این پیمان متهم کردند.

روابط ناتو و مسکو از زمان جدایی شبه جزیره کریمه و ضمیمه شدن آن به روسیه به سردی گرایید.
غرب روسیه را به حمایت از جدایی طلبان روس تبار در شرق اوکراین متهم می کند.

5252

وزارت خارجه ایران، سرپرست دفتر حفاظت منافع مصر را هم احضار کرد

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به دنبال برگزاری گردهمایی گروهک تروریستی منافقین در پاریس و شركت تعدادى از نمايندگان مجلس مصر در این گردهمآيى، رییس اداره اول خاورمیانه و شمال آفریقای وزارت امور خارجه با فراخواندن سرپرست دفتر حفاظت منافع مصر در تهران مراتب اعتراض شدید جمهورى اسلامى ايران به اين اقدام مداخله جويانه مصر و حمایت از گروهك تروريستى مزبور را ابلاغ کرد.

حمیدرضا دهقانی با اشاره به مشارکت تعدادی از نمایندگان پارلمان مصر در نشست گروهک تروریستی منافقین و همسوئی آنها با این گروهک تروریستی، این اقدام را دخالت آشکار در امور داخلی کشورمان اعلام کرد و با محکومیت آن اظهار داشت از مقامات مصری انتظار می رود با اتخاذ سیاست های اصولی و مسئولانه در راستای حفظ آرامش و ثبات در منطقه گام بردارند.

سرپرست دفتر حفاظت از منافع مصر با تاکید بر سیاست قاهره مبنی بر عدم دخالت در امور داخلى كشورها اظهار داشت كه مراتب اعتراض جمهوری اسلامی ایران را به مقامات کشورش منتقل خواهد کرد.

5252

رفتار آمریکا در برابر ایران یک سال بعد از برجام

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین از پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای، متن یادداشت به قلم رضا رحمتی دانشجوی دکترای روابط بین الملل به شرح زیر است:

یک سال از شروع برجام می گذرد. در این یک سال همان طور که آمانو، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، اظهار داشت، «پایبندی ایران به تعهداتش فراتر از توافقات رسمی اش با آژانس بوده است.» بالعکس، طرف مقابل یعنی آمریکایی ها، همان طور که رهبر انقلاب پیش بینی می کرد، در بسیاری از موارد متعهد به این سند نبوده است. رفتار خصمانه ی این کشور نسبت به تجارت بین المللی با ایران و ایجاد التهاب نسبت به تجارت با ایران، نمونه ای از ادامه ی دشمنی ها با ایران است، و بعید هم هست که این رفتار خصومت آمیز و دشمنی پایان یابد. در حقیقت حالا بعد از گذشت یک سال از توافق برجام، بهتر می توان فهمید که «هسته ای بهانه است» و آمریکایی ها پشت این توافق، به موضوعات مهم تر دیگری می اندیشیده اند.

به طور کلی می توان مدل رفتاری آمریکایی ها در قبال ایران را به صورت یک هرم ترسیم کرد که در رأس این هرم، «تغییر رژیم» قرار دارد که طی هیچ دوره ی زمانی از رفتار آمریکایی ها نسبت به ایران کنار گذاشته نشده، گرچه روش ها و تاکتیک های آن تغییراتی داشته است. در پایین این هرم نیز مدل های دیگر رفتاری آن ها قرار می گیرد که عبارت اند از: نرمالیزه کردن رفتار ایران، ایدئولوژی زدایی از رفتار ایران و حفظ وضعیت هشدار برای مبادلات تجاری و اقتصادی.

1. تغییر رژیم

آمریکایی ها از دیرباز آرزوی تغییر رژیم ایران را در سر داشته اند. هرچند به مقتضای زمان، از عباراتی چون تغییر رژیم، تغییر رفتار و تغییر محتوای نظام جمهوری اسلامی سخن گفته اند، اما هیچ گاه نسبت به انجام آن مماشات نکرده اند. در همین چند روز اخیر، آمریکایی ها در بالاترین سطح مقاماتی که در دولت آمریکا حضور داشته اند، یعنی در سطح معاون و رئیس پارلمان و رئیس حزب، در نشست منافقین شرکت کردند و بارها و بارها از «تغییر رژیم ایران» سخن گفتند. برای مثال، جان بولتون، نماینده ی سابق آمریکا در سازمان ملل، در این نشست گفت: «بگذارید صریح بگویم که این موضوع (حمایت از گروه های حامی سرنگونی جمهوری اسلامی ایران) باید سیاست اعلامی ایالات متحده ی آمریکا و همه ی دوستانش باشد تا این کار را در نزدیک ترین فرصت ممکن انجام دهند.»

این موضوع صرفاً به اظهارنظر مختوم نمی شود. آمریکایی ها از حمایت از تغییر رژیم نیز سخن می گویند. برای مثال، جوزف پودر، نویسنده ی مجله ی «فرونت پیج» بیان می کند: «مردم ایران باید این رژیم را تغییر دهند و اگر نه اقدام نظامی، نیاز به حمایت معنوی آمریکا دارند.» همچنین مایکل لدین، مشاور اسبق شورای امنیت ملی آمریکا و از چهره های برجسته ی محافظه کار، در یادداشتی که در «وال استریت ژورنال» منتشر کرد، برای مقابله با «تهدید ایران» معتقد است: «حمایت از مخالفان حکومت ایران بهترین مسیری است که منجر به سرنگونی و تحقیر رژیم می شود.»
این ایده در تمامی سطوح در آمریکا دنبال می شود. برای مثال، مارک دابوویتز، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی، در جلسه ی استماع «کمیته ی فرعی سیاست های پولی و تجاری خدمات مالی مجلس نمایندگان آمریکا»، برای بررسی طرح های قانونی متوقف کردن معامله ی بوئینگ با ایران، اظهار داشت که «قبل از اینکه اجازه ی پیشروی این توافق صادر شود، کنگره باید فشار بر ایران برای تغییر رفتارش را افزایش دهد و فروش هواپیما به این کشور را به تغییرات محسوس در رفتارهایی که وضع تحریم را در پی داشته، گره بزند.»

2 . نرمالیزه کردن رفتار ایران
هنجاری و عادی شدن ایران یکی دیگر از الگوهای رفتار آمریکا در برابر ایران است. نرمالیزه کردن موضوعی است که ابتدا در فضای اندیشکده ای و بعد رسانه ای آمریکا مطرح شد و سپس وارد محافل دیپلماتیک شد. منظور از هنجاری شدن، پذیرش قواعد نظام بین الملل توسط کشور هدف و کنار گذاشتن آرمان ها است. بر همین اساس، اوباما در سخنرانی سال گذشته ی خود در سازمان ملل، از کنار گذاشتن شعار «مرگ بر آمریکا» توسط ایرانیان صحبت کرد و به صراحت گفت: «مردم ایران تاریخ پرافتخاری دارند و ظرفیت های فوق العاده ای دارند، اما سردادن مرگ بر آمریکا شغل ایجاد نمی کند و برای ایران امنیت بیشتری به همراه نمی آورد.» جان کری نیز در پاسخ به سؤال خبرنگار بی.بی.سی می گوید: «فکر می کنم همه می توانند با تغییر لحن و کم کردن از شعارها شروع کنند. اول از همه شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل.»

روزنامه ی «وال استریت ژورنال» در یادداشتی به قلم برت استیونز، با عنوان «عادی سازی ایران» (Normalizing Iran) صراحتاً اعلام می دارد ایران فقط زمانی کشوری «عادی» خواهد شد که دیگر جمهوری اسلامی نباشد. نویسنده در این یادداشت، «بهترین راه مرتفع کردن بدبینی ها در طی زمان» را «از بین بردن نفوذ تندروهای ایرانی، تعامل هرچه بیشتر با میانه روها و نمایش حداکثر انعطاف پذیری دیپلماتیک» دانسته است.

این همان چیزی است که باراک اوباما در بامداد شنبه، یکم آوریل، یعنی چهاردهم فروردین، در حاشیه ی نشست امنیت هسته ای در واشنگتن نیز به آن اشاره کرده و گفته بود: «ایران باید آن چیزی که هر کشور دیگری در دنیا می فهمد را درک کند و آن اینکه شرکت ها می خواهند جایی بروند که احساس امنیت بکنند؛ جایی که شاهد مناقشات گسترده نباشند؛ جایی که بتوانند مطمئن باشند مبادلات طبق روال معمول انجام می شوند و این هم سازگاری ای است که ایران باید آن را انجام دهد.»
بنابراین آمریکایی ها بسیار تلاش می کنند تا وانمود کنند که رفتار ایران در دوره ی پسابرجام بایستی متناسب با استانداردهای بین المللی مورد قبول آن ها باشد.

3. ایدئولوژی زدایی از رفتار ایران

آمریکایی ها پروژه ی مهار قدرت نرم را از دو مسیر ایدئولوژی زدایی از رفتار ایران (از منظر محتوای انقلاب اسلامی) و کنترل رفتار امنیتی تهران (در بُعد استراتژیک آن) پیش می برند.
یکی از برنامه هایی که آمریکایی ها در یک سال اخیر به شدت به دنبال آن بودند، روند انقلاب زدایی از رفتارهای ایران در منطقه است. به عبارتی آمریکایی ها در راستای همان گزاره ی نرمالیزه کردن رفتار ایران، به دنبال این هستند تا بخشی از بدنه ی نظام را به سمت «شرمندگی بین المللی» (shaming) بابت رفتارهای انقلابی ایران ببرند تا به واسطه ی همین شرمندگی بین المللی، ایران دست از حمایت از محور مقاومت بردارد. این موضوع در اظهارات جان کری نیز نمود داشته است. وی در فروردین 1395 در دیدار با خالدبن احمد آل خلیفه، همتای بحرینی خود، در منامه هدف باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا، از دیدار با سران کشورهای عرب خلیج فارس را در نشست کمپ دیوید، بررسی چگونگی حرکت پس از توافق هسته ای و دنبال کردن «تغییر رفتارهای ایران در رابطه با فعالیت های دیگر تهران» به خصوص در منطقه اعلام کرد.

جان کربی، سخن گوی وزارت خارجه ی آمریکا، در پاسخ به فشار روانی آمریکا بر ایران، اظهار داشت: «آنچه شاید به برداشته شدن برخی از این بقایای جو روانی کمک کند، توقف فعالیت های ثبات زدای ایران خواهد بود؛ اقداماتی که آن ها همچنان ادامه می دهند.»
آدام زوبین، معاون موقت وزارت خزانه داری آمریکا در امور اطلاعات مالی و امور تروریسم، در شهریور 1394 در بخشی از اظهاراتش در نشست رأی اعتماد گفت که هرکدام از بانک های ایرانی که از تخفیف تحریمی وفق سند برجام برخوردار می شوند، در صورت کشف شواهدی از حمایت از حزب الله لبنان و یا نیروهای سپاه قدس، مجدداً تحریم خواهند شد. «باید ببینیم ایران چگونه رفتار می کند، اما انتخاب با آن هاست.» در سطحی دیگر، سخن گوی کاخ سفید طی اظهارنظری در 8 تیر 1395 بیان داشت: «اگر ایران می خواهد به بازارهای بین المللی دسترسی داشته باشد، باید رفتارهای خود را کنترل کند.» از نظر آمریکایی ها، رفتار ایران در منطقه بایستی مهار و کنترل شود و این موضوع بدون فشار از طریق تحریم ها علیه ایران ممکن نخواهد بود؛ چراکه آمریکایی ها به خوبی از کارآمدی تحریم ها نزد برخی نخبگان ایران مطلع هستند.

4. حفظ وضعیت هشدار برای مبادلات تجاری و اقتصادی

یکی دیگر از تکه های مدل آمریکا برای رفتار با ایران، حفظ ایران در وضعیت هشدار برای کشورهای دیگر و شرکت های بین المللی اقتصادی است. آمریکایی ها برای نیل به این مهم، از حربه ی «خطر سرمایه گذاری» بهره جسته اند. آن ها برای عملی کردن تز خویش، از رفتارهای ایران به عنوان عامل تهدیدزا در منطقه یاد می کنند و از یک سو اجازه ی سرمایه گذاری به شرکت های بین المللی نمی دهند و از دیگر سو، دلیل عدم ورود شرکت های بین المللی را ریسک بالای سرمایه گذاری در ایران قلمداد می کنند. آمریکایی ها فضا را تا حدی مسموم کردند که بسیاری از اروپایی ها اظهار داشتند: «تحریم ها برداشته شده است، اما هیچ چیز هنوز روشن نیست.»

جان اسمیت، مدیر «دفتر کنترل دارایی های خارج» (OFAC)، وابسته به وزارت خزانه داری آمریکا، در روز 14 جولای، مصادف با 25 بهمن، در اظهارنظری در جمع نمایندگان کنگره ی ایالات متحده ی آمریکا بیان کرد «دفتر کنترل دارایی های خارج آمریکا» (OFAC) همچنین درخصوص محدودیت های شرکت های تجاری در مراوده با ایران عنوان داشته است که «آن ها (شرکت های تجاری) باید اطمینان یابند که هیچ پرداخت یا تراکنشی به دلار که مرتبط با ایران باشد، از طریق مؤسسات مالی آمریکایی صورت نمی گیرد.» در بالاترین سطح نیز اوباما در حاشیه ی نشست امنیت هسته ای در واشنگتن، در پاسخ به سؤال خبرنگاران درخصوص ایران بیان داشت که «ایران تاکنون متن توافق را رعایت کرده است، اما روح توافق مستلزم این است که ایران به جامعه ی جهانی و شرکت ها سیگنال هایی بفرستد مبنی بر اینکه اقدام به انجام طیفی از اقدامات تحریک آمیزی که شرکت ها را هراسان می کند، نخواهد کرد.»

این موضوع حتی سروصدای برخی از اروپایی ها را نیز به دنبال داشته است؛ تاجایی که «یورونیوز» نوشت: «با وجود ایفای تعهدات مندرج در برجام از سوی ایران و لغو یا تعلیق بخش بزرگی از تحریم های بین المللی و یکجانبه علیه تهران، بسیاری از بانک ها و مؤسسات مالی بین المللی کماکان از ورود به بازار این کشور اجتناب می کنند. این نهادها عمدتاً نگرانی از مواجهه با تحریم های غیرهسته ای آمریکا علیه ایران را به عنوان دلیل عدم معامله با این کشور توصیف می کنند.»

**نتیجه گیری
مجموع مدل های رفتاری آمریکا در برابر ایران نشان دهنده ی این است که آمریکایی ها نه تنها تعهداتشان در قبال ایران را، که طی برنامه ی جامع اقدام مشترک، ملزم به اجرای آن بودند، اجرا نکردند، بلکه رفتار خصمانه ی خویش در قبال ایران را همچون 37 سال گذشته و بلکه با قوت و سازمان دهی بیشتر و دقیق تر به پیش می برند و به نظر نمی رسد که خصومت آن ها تقلیل یابد. بنابراین لازم است برای احقاق حق مردم ایران، منطق عاقلانه و مشخصی برای رفتار کردن در قبال بدعهدی های آمریکا اتخاذ شود.

5252

رئیس سازمان تبلیغات: با توجه به اقدامات خوب نیروی انتظامی در زمینه حجاب، به این نیرو ظلم شده است

حجت الاسلام خاموشی در اختتامیه جشنواره چادرهای آسمانی افزود: اگر نهادهای فرهنگ ساز، نهادهای تحقیقاتی و پژوهشی و محافل مساجدی و دینی دست به دست هم دهند و کارکردهای خودشان را انجام دهند قطعا نیروی انتظامی و فعالیت های آن در زمینه عفاف و حجاب مفهوم واقعی خود را پیدا خواهد کرد.

وی با تاکید بر اینکه خانواده مهم ترین رکن در تربیت دینی و گسترش فرهنگ عفاف و اخلاق مداری است گفت: درحوزه فرهنگ عفاف همه نهادهای مسئول باید پای کار باشند و صرفا نیروی انتظامی در این حیث مسئول و متولی نیست.
رئیس سازمان تبلیغات اسلامی گفت: در زمان حاضر رسانه به صورت تهدید برای فرهنگ سازی بومی عمل می کند.

رئیس سازمان تبلیغات اسلامی افزود: مسئله عفاف و حجاب صرفا به کشور ما معطوف نیست بلکه این مقوله فرهنگی و دینی مرتبط با جامعه جهانی مسلمین است. فرهنگ عفاف و حجاب به عملکرد نظام های متفاوتی از جمله فرد، خانواده ، اجتماعاتی اعم از محله ، محیط تحصیل، کار و محیط های عمومی مربوط می شود .

وی افزود: فرهنگ تولیدی ناهمگون با فرهنگ ماست و ضرورت دارد تا به این مساله به صورت ویژه رسیدگی شود. اگر اجتماع از افراد بی مبالات تشکیل شده باشد نمی‌توان وضعیت اخلاقی درست برای آن جامعه متصور شد.

/6262

 

نقص فنی در هواپیمای ماهان در پرواز تهران به اهواز

ساعت ٢١ چهارشنبه هواپیمای ماهان به سمت اهواز به پرواز در آمد، 15 دقیقه از پرواز گذشته بود كه خلبان اعلام كرد به علت نقص فنى به فرودگاه تهران باز مى‌گردد. درحالى كه بسيارى از مسافران نگران بودند سرانجام هواپیما به سلامت برزمين نشست.

دو تن از نمایندگان اهواز در مجلس نیز در این پرواز بودند.

پس از چند ساعت مسافران با هواپیمای دیگری به اهواز سفر کردند.

۴۷۴۷

نخست‌وزیر جدید بریتانیا کیست؟

بین الملل  اروپا – تسنیم نوشت: با کناره‌گیری دیوید کامرون از سمت نخست‌وزیری، ترزا می رسما نخست وزیر بریتانیا شد.

با کناره‌گیری دیوید کامرون از سمت نخست‌وزیری، ترزا می رسما نخست وزیر بریتانیا شد.

ترزا می برای نخستین بار در سال 1997 میلادی به عضویت در پارلمان بریتانیا انتخاب شد. در سال 2002 میلادی به عنوان رئیس حزب محافظه کار منصوب شد.

او در کابینه سایه ویلیام هیگ، یین دانکن اسمیت و مایکل هوارد و دیوید کامرون در مناصب مختلفی از جمله وزیر سایه کار و بازنشستگی و رهبر در سایه مجلس عوام فعالیت کرده است.

با رسیدن دیوید کامرون به نخست وزیری بریتانیا در 2010 میلادی، ترزا می به عنوان وزیر کشور و وزیر زنان و برابری ها مشغول به کار شد ولی در سال 2012 میلادی وزارت زنان و برابری را به ماریا میلر واگذار کرد.

ترزا می در منطقه ایست بورن متولد شد و در کالج سنت هوف آکسفورد در رشته جغرافی تحصیل کرد.

از سال 1977 تا 1983 میلادی ترزا می در بانک مرکزی انگلیس مشغول به کار بود و از 1985 تا 1997 میلادی نیز در انجمن خدمات تسویه پرداختها فعالیت کرد.وی پس از تلاش ناموفق برای پیروزی در انتخابات مجلس عوام در سال های 1992 و 1994 میلادی، در انتخابات سراسری 1997 میلادی توانست از منطقه مایدن هد وارد مجلس عوام شود.

ترزا می دختر “زیدی مری” و هوبرت برایزر است. پدرش از روحانیون کلیسای انگلیس بوده است. ترزا می با ورود به پارلمان یکی از اعضای تیم مخالف ویلیام هیگ شد. وی در سال 1997 میلادی برای نخستین بار وارد کابینه سایه شد و د ر سال 1999 میلادی به عنوان وزیر سایه آموزش و اشتغال مشغول به کار شد. در انتخابات 2001 میلادی “یین دانکن اسمیت” رهبر حزب محافظه کار او را در کابینه سایه حفظ کرد.

ترزا می در جولای 2002 میلادی به عنوان نخستین رهبر زن حزب محافظه کار انتخاب شد.

وی در سخنانی در کنفرانس حزب محافظه کار خواستار تغییرات اساسی در این حزب شد. در سال 2003 نیز به عنوان وزیر سایه حمل و نقل انتخاب شد.در ژوئن 2004 میلادی ترزا می وزیر سایه فرهنگ، رسانه و ورزش بریتانیا شد. در دسامبر 2005 میلادی دیوید کامرون وی را به عنوان رهبر سایه مجلس عوام انتخاب کرد. در ژانویه 2009 میلادی نیز ترزا می به عنوان وزیر سایه کار و بازنشستگی انتخاب شد.

6 می 2010  میلادی ترزا می بار دیگر به عنوان نماینده پارلمان از منطقه مایدن هد انتخاب شد و این بار 60 درصد کل آرا را کسب کرد. 12 می 2010 میلادی وی به عنوان کشور بریتانیا و وزیر زنان و برابری از سوی دیوید کامرون انتخاب شد.

2 ژوئن 2010 میلادی ترزا می به عنوان وزیر کشور بریتانیا با نخستین حادثه امنیتی مهم ملی روبرو شد. حادثه تیراندازی کومبریا. ترزا می نخستین سخنرانی مهم خود را پس از دیدار با خانواده های قربانیان در مجلس عوام ایراد کرد. وی در ژوئن 2010 میلادی ورود “ذاکر نیک” مسلمان هندی را به پادشاهی متحد ممنوع اعلام کرد.

در جولای 2010 میلادی ترزا می پیشنهاداتی را برای اصلاحات ساختاری در قانون امنیت و مقابله با تروریسم به مجلس عوام ارائه داد.

در 9 دسامبر 2010 میلادی پس از خشونت در تظاهرات دانشجویان در لندن در اعتراض به افزایش هزینه های آموزش عالی، ترزا می از اقدامات پلیس در کنترل تظاهرات تشکر کرد.

26 جولای 2010 ترزا می بسته اصلاحات نیروی پلیس در انگلیس و ولز را به مجلس عوام ارسال کرد و آژانس ملی جرم در بریتانیا شکل گرفت. 11 ژوئن 2012 میلادی ترزا می محدودیت های جدیدی را به پارلمان اعلام کرد که علیه مهاجرت به صورت خانوادگی در بریتانیا اعمال شد.

بر اساس قاتون جدید که از 9 جولای 2012 میلادی اجرا شد، تنها شهروندان بریتانیایی که درآمدی بیش از 18600 پوند داشتند ، اجازه یافتند تا فرزندان خود را برای زندگی در کنارشان به بریتانیا بیاورند.

در جولای 2013 میلادی، ترزا می از این مساله استقبال کرد که میزان جرم و جنایت در دوره دولت ائتلافی بیش از 10 درصد کاهش یافته است. وی دستیابی به این موفقیت بزرگ را نتیجه اصلاحات ساختاری در نیروی پلیس و سرویس های امنیتی توصیف کرد که به پلیس اجازه داده است تا تمرکز بیشتری برای مقابله با جرم داشته باشد.

در 7 جولای 2013 میلادی ابو قتاده یک روحانی تندرو که در سال 2002 میلادی دستگیر شده بود به اردن بازگردانده شد. وزرای کشور قبلی بریتانیا نتوانسته بودند در این 11 سال این مساله را حل و فصل کنند. بازگرداندن ابوقتاده پس از آن عملی شد که در آوریل 2013 میلادی یک پیمان بین دولت بریتانیا و اردن مورد توافق قرار گرفت که بر اساس آن اردن موافقت کرد ابوقتاده را به صورت عادلانه محاکمه کند و از شکنجه وی خودداری نماید.

در ماه می 2010 میلادی ترزا می قول داد تا سطح خالص مهاجرت به بریتانیا را به کمتر از 100 هزار نفر کاهش دهد. در فوریه 2015 میلادی روزنامه ایندیپندنت گزارش داد که ادامه ملی آمار اعلام کرده است که در 12 ماه منتهی به سپتامبر 2014 میلادی بیش از 298 هزار نفر به طور خالص به بریتانیا مهاجرت کرده اند. این رقم در 12 ماه قبل از ان نیز به 210 هزار نفر رسیده است.

5252

فیش حقوقی آرایشگر اولاند لو رفت

پس از آنکه یک نشریه فرانسوی فاش کرد رئیس جمهور این کشور هزینه گزافی را برای استخدام یک آرایشگر مخصوص برای موهای نه چندان فراوان سرش صرف کرده، کاربران فرانسوی شبکه‌های اجتماعی تصاویر طنزی را از اولاند با مدل موهای جدید منتشر کردند.

به گزارش خبرگزاری رویترز، نشریه فرانسوی “لوکانار آنشنه” در گزارشی فاش کرد که فرانسوا اولاند رئیس جمهور فرانسه هزینه گزافی بالغ بر 10 هزار یورو در ماه را صرف استخدام بیست و چهار ساعته یک آرایشگر کرده است.

بر اساس گزارش این نشریه، این آرایشگر که “اولیویر بی.” نام داشته یک قرارداد پنج ساله را در ماه مه 2012 با رئیس دفتر اولاند امضا کرده است. بر اساس این قرارداد این آرایشگر در دوران ریاست جمهوری اولاند که سال آینده میلادی پایان می‌یابد قرار است حقوق خالص نزدیک به 600 هزار یورو دریافت کند.

همچنین این آرایشگر باید مرتبا فرانسوا اولاند را در طول سفرهایش همراهی کند. طبق این قرارداد اولیویر بی. متعهد شده که در طول قرارداد و حتی بعد از اتمام آن حداکثر رازداری را نسبت به فعالیت‌هایی که انجام داده و اطلاعاتی که به آنها دسترسی داشته به خرج دهد.

با این حال استفان لوفول سخنگوی دولت فرانسه در واکنش به این گزارش توجیه کرد: هر کسی موی سر خود را آراسته می‌کند. این آرایشگر مجبور شده که سالن آرایشگری خود را ترک کند و به طور بیست و چهارساعته در خدمت باشد.

لوفول حقوق 10 هزار یورویی این آرایشگر را تایید کرد اما در عین حال گفت که از زمان به قدرت رسیدن اولاند بودجه عملیاتی کاخ الیزه فرانسه به میزان 15 تا 20 درصد کاهش یافته است.

در پی انتشار این گزارش کاربران شبکه‌های اجتماعی در فرانسه از جمله در شبکه توییتر به انتشار تصاویر و ویدئوهایی که در آنها اولاند را با مدل‌های موی جدید و طنزآمیزی نشان می‌داد پرداختند. آنها در این تصاویر به اولاند آرایش موی سر و شکل و شمایل افرادی نظیر ملکه انگلیس و زلاتان ابراهیمویچ ستاره تیم پاریسن ژرمن فرانسه را دادند.

 

5252

تفرشی: گزارش چیلکات در سالگرد برجام تاکیدی بر موفقیت دیپلماسی ایران بود

 

به گزارش ایرنا ، دکتر مجید تفرشی، محقق ، تاریخ نگار و تحلیلگر مسائل بریتانیا عصر چهارشنبه در جلسه بررسی گزارش چیلکات در مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری با بیان این مطلب افزود: یک بحث جالب و مهم مطرح شده در گزارش چیلکات این است که هم بریتانیا و هم آمریکا و هم دولت بعثی عراق، مساله تعامل با آژانس بین المللی انرژی اتمی و نهادهای بین المللی دیگر را دست کم گرفتند و این برای ما یک سند افتخار است که توانستیم از این ظرفیت ها در جهت منافع ملی خودمان استفاده کنیم.
وی افزود: مشکل در پرونده هسته ای ما زمانی آغاز شد که پرونده از آژانس به شورای امنیت منتقل شد و بعد از بازگشت پرونده به آژانس نیز ما توانستیم دست بالاتر را پیدا کنیم و این در سالگرد برجام سند افتخاری برای ما است.
تفرشی در بخش دیگری از اظهارات خود خاطرنشان کرد: گزارش چیلکات برای ما حاوی این درس است که باید در جهت منافع ملی خود تلاش کنیم و یاد بگیریم از این الگو به لحاظ شکلی نه محتوایی استفاده کنیم و مصالح ملی و منافع نظام را فراتر از بازی های سیاسی و فوتبال سیاسی نگاه کنیم چرا که گروههای سیاسی و دولت ها می آیند و می روند اما منافع ملی پا برجاست .
وی تاکید کرد: اگر تحولات کشور ما به آن صورتی که پس از سال 84 پیش می رفت ادامه می یافت و در سال 92 متوقف نمی شد، ما بسادگی می توانستیم به سوژه یک چنین گزارشی تبدیل بشویم.
این کارشناس مسائل بریتانیا ، گزارش کمیسیون چیلکات را یک نمونه درخشان برای کار در دوایر دولتی یا پژوهشی برای گزارش نویسی درباره موضوعات مختلف و توجه به جنبه های مختلف ، استفاده از منابع آشکار و منابع آزاد نشده و استفاده از شواهد و مصاحبه با افراد و تحلیل و بررسی و نقادی محققانه دانست.
وی در تشریح مراحل و روند تدوین گزارش چیلکات گفت: با کنار رفتن تونی بلر از مقام نخست وزیری انگلیس در پارلمان انگلیس اجماعی برای حقیقت یابی در ماجرای جنگ عراق و جلب رضایت افکار عمومی و شناخته شدن مقصران و مهمتراز آن ، آسیب شناسی و یافتن راهکارهایی برای تکرار چنین مسائلی ایجاد شد.
وی گفت که برخی از منابع مورد استفاده در این گزارش منابع غیر قابل ردیابی است که برخی بنا به دلایل نظامی و امنیت و برخی بنا به دلایل شخصی افشا نشده اما در آینده ممکن است این منابع شناخته شوند.
وی افزود: پارلمان انگلیس در سال 2007 پس از دوره ای از مباحثات جنجالی و مدت کوتاهی بعد از روی کار آمدن گوردون براون ، سازوکار و مبنای قانونی تشکیل کمیسیون بررسی جنگ عراق (کمیسیون چیلکات) را مشخص کرد.
تفرشی گفت: از سال 2007 تا کنون نیز دو سوم این زمان برای نوشتن و تدوین گزارش صرف شده و گزارش چیلکات از 3 سال پیش آماده انتشار بود اما در این سه سال ، دولت بریتانیا و مقامات امنیتی و نظامی در حال چانه زنی بودند برای اینکه این گزارش را کم و زیاد کنند و برخی موارد را از آن حذف کنند تا بالاخره هفته گذشته منتشر شد.
وی با بیان اینکه گزارش چیلکات بعد از یک مقدمه طولانی ، بحث تاریخی خوبی مطرح می کند و ریشه های جنگ عراق را از سال 1990 به بعد بررسی می کند، افزود: در این بحث موضوع تلاش دستگاههای امنیتی غربی بخصوص آمریکایی و بریتانیایی در جهت گمراه سازی افکار عمومی برای توجیه حمله به عراق بررسی شده است.
این تحلیلگر مسائل بریتانیا تاکید کرد: در گزارش چیلکات به ریشه ها و سازوکارهای امنیتی و فرادولتی بریتانیا اشاره نشده و در مورد برخی ادعاها مبنی بر توانایی عراق در حمله به غرب در مدت 45 دقیقه ، قضیه ریشه یابی نشده است که چه کسی این اطلاعات را داده است؛ فقط می گوید که این مطلب دروغ بود و می گذرد.
تفرشی ادامه داد: در این گزارش خیلی هوشمندانه موضوع بسط داده شده اما به عمق نمی رود و این بسیار دشوار است که شما موضوعی را در 150 صفحه مبسوط بیان کنید اما به عمق وارد نشوید و در سطحی نگاه دارید. سرتاسر این گزارش به همین صورت است و حدود شش هزار صفحه نوشته شده اما آن شش صفحه ای که خیلی ها دوست دارند بشنوند را بیان نمی کند.
وی افزود: یک بخش جالب از گزارش مربوط به ورود به بحث «محور شرارت» در اواخر دولت اصلاحات است که انگلیس می خواست روابط خوبی با ایران داشته باشد. در گزارش این بحث مطرح می شود که آیا بریتانیا در تعامل با آمریکا بود یا در مقابل عمل انجام شده قرار گرفت و در نهایت نیز معلوم نمی کند که آیا بریتانیا مجبور به پیروی از آمریکا شد یا در تعامل با آمریکا بود.
تفرشی گفت: یک بحث مهم گزارش چیلکات هم این است که چه کسانی بر نخست وزیر انگلیس تاثیر گذار هستند و آیا واقعا نظر شخصی تونی بلر عامل این کار بوده یا سازوکارها و اشخاص و گروههای فشاری در این کار نقش دارند ؛ درباره این مساله در گزارش چیلکات بخوبی صحبت شده است که چه جریان ها و افرادی می توانند نخست وزیر را به کاری ترغیب یا از کاری منصرف کنند.
وی افزود: بحث بعدی خود جنگ و مسائل نظامی از حیث مشارکت بریتانیا در جنگ مطرح می شود و اینکه چرا اهداف غرب و بریتانیا آنطوری که می خواستند پیش نرفت و جنگ موسوم به آزادسازی به جنگ اشغالگری تبدیل شد و این مساله نیز بخوبی از منظر منافع ملی بریتانیا مطرح می شود و بحث می کند که در شرایط مشابه بعدی چگونه می توان رفتار کرد.

4949