بازیگوشی سه کودک و سقوط داربست در یک هیات در بندرعباس

فاطمه نوروزیان مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان اظهار داشت: این حادثه ساعت 21و 19دقیقه امشب در در هیات «علی اصغر(ع) » واقع در زمین شهسوار محله دارو پخش بندرعباس و به هنگام برگزاری مراسم شام غریبان اتفاق افتاده است.

وی بیان داشت: در این سانحه سه نفر مرد 28، 37 و 45 ساله به ترتیب از ناحیه ستون فقرات، مچ پا و قفسه سینه دچار آسیب شدند که بلافاصله اورژانس در محل حاضر و مجروحان را به بیمارستان خلیج فارس منتقل کردند.

نوروزیان گفت: حال عمومی بیماران خوب است، به نظر می رسد فقط مجروح 28 ساله که از ناحیه ستون فقرات دچار آسیب شده، اوضاعش به نسبت بقیه چندان رضایت بخش نباشد.

به گفته شاهدان عینی علت این حادثه، بازیگوشی سه کودک بر روی داربست نصب شده در این هیات بوده است.

۴۷۴۷

چرا ارج و آزمایش را زنده نمی‌کنیم؟

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از اتاق تهران،محسن بهرامی ارض اقدس،عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران در یادداشت خود نوشت:

احیای برندهای داخلی قدیمی مثل ارج و آزمایش ابعاد مختلفی دارد. بخشی از دلایل عدم احیای این بنگاه ها به مشکلات اقتصاد کلان باز می گردد. اساسا فضای کسب وکار کشور مطلوب نیست و مسئله ارز، دخالت دولت و تعیین دستوری قیمت ارز تولید داخلی را در معرض رقابتی تبعیض آمیز در مقایسه با کالاهای وارداتی مشابه قرار داده است. از سال 92 تا 95 دست کم بیش از 60 درصد تورم را تجربه کردیم اما نرخ ارز طی این سال ها 17 تا 18 بیشتر افزایش پیدا نکرده است واین یعنی یک معادله  نابرابر که در آن واردات تسهیل شده و تولید داخلی روز به روز ضعیف تر شده است. مسئله عدم تناسب نرخ ارز با تورم داخلی یکی از مهم ترین مسائلی است که علاوه بر عدم احیای برندهای قدیمی مثل آزمایش و ارج، بنگاه های فعلی را هم به تعطیلی می کشاند.

فاصله تکنولوژی و دانش فنی داخلی با دیگر کشورها دلیل دوم در عدم احیای برندهای قدیمی است. طی سال هایی که در دولت های نهم و دهم گذشت، سیاست های غلط دولت و تحریم های ظالمانه دنیا روز به روز فاصله خطوط تولید ایرانی را با همتایان خارجی شان افزایش داد و امکان نوسازی و بازسازی کارخانجات را از ما گرفت. کشورهای توسعه یافته محصولاتی را تولید می کردند که هم از نظر قیمت تمام شده به صرفه بود و هم با بهره وری بالا تولید می شد. ازسوی دیگر نرخ ارز ثابت در این کشورها به کمک تولید می آمد و آن ها با هزینه مالی بسیار کمتر از ایران تولید می کردند. این در حالی بود که در ایران هزینه های مالی قابل توجهی به تولیدکنندگان تحمیل می شد. نقدینگی مورد نیاز در برخی رشته ها تا صد برابر افزایش پیدا کرد و در مقابل توانایی نظام بانکی  برای کمک به واحدهای تولیدی کاهش یافت. موضوعی که هم چنان واحدهای تولیدی از آن رنج می برند.

 کاهش قدرت خرید مردم عامل سوم درعدم احیای برندهای داخلی است. آمارهای رسمی نشان می دهد که در سال های اخیر قدرت خرید مردم به شدت تضعیف شده است و خرید کالاهای سرمایه ای مثل محصولات ارج و آزمایش برای مردم سخت تر از گذشته است.

چهارمین عامل قوانین و مقررات مخل فضای کسب کار است. قوانین مربوط به تامین اجتماعی و مالیات ها، عدم انعطاف این سازمان ها در مقابل واحدهای تولیدی از دیگر نکات قابل توجه در احیای برندهای قدیمی است. با وجود رکود اقتصادی، دریافتی این سازمان ها از واحدهای تولیدی افزایش پیدا کرده است. با وجود زیان دهی در تولید بسیاری از بنگاه های اقتصادی مطالبات تامین اجتماعی را به طور کامل پرداخت کردند و مالیاتی که باید به سود بدهند را به ضرر پرداخت کردند.

تاخیر در بازپرداخت بدهی واحدهای تولیدی که به طور عمومی در تامین مالی به بانک ها متکی هستند باعث شده حجم بدهی ها به سرعت افزایش پیدا کند. با تلاش های دولت اقداماتی مثل اجرای قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر، اختصاص 16 هزار میلیارد تومان نقدینگی به واحدهای تولیدی انجام شده است اما این ها راهکاراساسی نیست. هرچند ممکن است برای مدت کوتاهی واحدهایی که در معرض ورشکستگی قرار گرفتند را نجات دهند اما این تنفس مصنوعی نمی تواند به تولید پایدار کمک کند.

در دولت های نهم و دهم نرخ حامل های انرژی را افزایش دادیم و قرار بود 30 درصد از درآمد ناشی از هدفمندی یارانه را به تولید اختصاص دهند اما چنین اتفاقی رخ نداد. 10 هزار میلیارد تومان درآمد از ناحیه هدفمندی با تخلف دولت هرگز به تولید تزریق نشد و در غیاب دستگاه های نظارتی استهلاک و ورشکستگی تولید روز به روز عمیق تر شد.

شاید نزدیک به 10 هزار واحد تولیدی در دولت نهم و دهم در شهرک های صنعتی و خارج از آن با مشکل رو به رو شدند و بعید است که آن ها دوباره به چرخه تولید بازگردند.

تنها راه ما برای نجات تولید اصلاحات زیربنایی و ساختاری در شبکه بانکی کشور است تا جذب سرمایه خارجی آسان شود. احیای برندهای قدیمی در ایران را می توان با دعوت از برندهای معروف دنیا دنبال کرد تا از زیر ساخت های موجود برای بازسازی و نوسازی واحدها و افزایش تیراژ تولید، کاهش هزینه های سربار، افزایش بهره وری و بهبود مدیریت استفاده کنند. این مهم نباید با نگاه به بازار داخل بلکه باید با تمرکز بر صادرات دنبال شود.

 

35224

تشکیل نخستین پیکره زبان‌آموز فارسی در دانشگاه بلگراد

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سعید صفری استاد اعزامی زبان فارسی در دانشگاه بلگراد و پژوهشگر طرح زبان‌آموز فارسی گفت: پروژه تولید پیکره زبان‌آموز فارسی با انجام مطالعات نظری، گردآوری داده‌ها و فراداده‌ها از فارسی‌آموزان، تدوین چارچوب بررسی خطاها و تهیه نرم‌افزارهای مورد نیاز برای برچسب‌زنی و گزارش‌گیری، در طی دو سال تکمیل شده است.

او ادامه داد: در این پیکره با استفاده از ابزارهای اختصاصی، خطاهای صرفی، نحوی، واژگانی، نگارشی و سبکی فارسی‌آموزان در سه لایه نشانه‌گذاری شده و پیکره قادر به ارائه گزارش‌ و آمارهای متعددی از ساختار، حوزه و نوع خطاهای فارسی‌آموزان است؛ همچنین با تلفیق متغیرهای فراداده‌ و خطاها، امکان جست‌وجو و دریافت گزارش‌های دقیق‌تر از جمله ارتباط خطاها با زبان اول، جنسیت، سن و سطح فارسی‌آموزی نیز وجود دارد.

این پژوهشگر با اشاره به اهمیت استفاده از پیکره زبان‌آموز در حوزه آموزش زبان فارسی گفت: طراحی و تولید انواع پیکره‌های فارسی‌آموز، ضرورتی پایه و اجتناب‌ناپذیر برای بهبود کیفیت آموزش زبان فارسی به خارجیان و آموزش فارسی به شیوه علمی است. با استفاده از گزارش‌ها و تحلیل‌های مبتنی بر پیکره‌های زبان‌آموز می‌توان الگوهای یادگیری، بسامد واژگانی، نقاط ضعف و قوت فارسی‌آموزی، خطاهای پربسامد و به‌طور کلی، نیازهای آموزشی فارسی‌آموزان در گروه‌ها و سطوح مختلف را به‌ویژه با در نظر گرفتن پیشینه زبان اول به‌طور علمی و دقیق‌ شناسایی کرد. در سطح کاربردی، متخصصان حوزه آموزش زبان فارسی می‌توانند با بهره‌گیری از چنین پیکره‌هایی، برنامه درسی، محتوای آموزشی، واژه‌نامه‌ها، کتاب و درسنامه‌های متناسب و هدفمند تولید کنند و در سطح نظری، پژوهش‌های مرتبط با یادگیری زبان فارسی به عنوان زبان دوم یا خارجی نیز با تکیه بر تحلیل‌های پیکره‌ای عینی‌ و مستند خواهد بود.

صفری افزود: طراحی و تولید پیکره سلام فارسی که با نظارت و حمایت دانشگاه بلگراد به انجام رسیده است در راستای برنامه‌های میان‌مدت برای توسعه و ارتقای سطح آموزش زبان فارسی در این دانشگاه است و اجرای این پروژه امتیاز پژوهشی برای تشکیل کرسی زبان فارسی این دانشگاه محسوب می‌شود.

پیکره «سلام فارسی» در فهرست پیکره‌های زبان‌آموز جهان که از سوی دانشگاه لووین بلژیک (UCL) تهیه می‌شود قرار گرفته و از سوی این دانشگاه با دسترسی محدود پژوهشی و به صورت برخط ارائه خواهد شد.

58243

آنچه دولت دوازدهم باید در اولویت قرار دهد

مهمترین اقدامی که طی شش ماه ابتدای در وزارت صنعت باید انجام شود، ارزیابی از وضع موجود صنایع در کشور است. نقاط قوت و ضعف صنایع کشور باید بررسی شود. مشکلات این صنایع، به روز بودن آن‌ ها و نیروی کاری که دارند باید ارزیابی شود. این موارد نیاز به متخصصی دارد که در این کار وارد باشند و یک ارزیابی درستی از وضع موجود صنایع ارائه دهند و بر اساس اهمیت صنایع اولویت‌ ها را مشخص کنند و مشکلات را حل کنند.

دولت باید از مسئولان وزارت صنایع و معادن بخواهد که به‌ صورت کارشناسی از وضعیت صنایع گزارشی ارائه دهند و نه‌ فقط از جهت رفع تکلیف. طیف گسترده‌ای که راه بردی است را شناسایی کنیم و مشکلات را برطرف کنیم.

از طرف دیگر وزارت راه نقش بسیار مهمی دارد؛ مانند اعضای بدنی هستند که خون را به نقاط مختلف می‌ رسانند. ویژگی مهم وزارت راه این است که هم می‌ تواند از نظر هوایی و دریایی و هم از نظر زمینی مسائل را مورد بررسی قرار دهد . لازمه آن این است که به‌صورت کاملاً تخصصی موضوع ارزیابی شود. راه‌ های شهری و اصلی و از طرف دیگر مترو و راه‌آهن‌ ها باید بررسی شوند.

وزارت راه باید برای ایجاد اشتغال و رونق کشور مناقصه بین‌ المللی تشکیل دهد و شبکه ریلی بین‌شهری و بین استانی را گسترش دهد. این موضوع باعث می‌ شود هزینه حمل کالا و تولید کاهش پیدا کند و اشتغال ایجاد شود.

اما باید در نظر داشت که  همه این نهادها به یکیگر مربوط هستند. در گذشته وزرا جداگانه فکر می کردند و با تصمیماتشان در تلاش بودند که محبوب ملت شوند. اما باید توجه کرد که همه تصمیم ها به یکدیگر مربوط است و این نهاد ها باید با یکدیگر تعامل داشته باشند. وزارت خانه ها باید با یکدیگر تعامل بیشتری داشته باشند. به طور مثال، وزارت اقتصاد و وزارت معدن باید با همکاری خود مشکلات نظام بانکی کشور را حل کنند، سیاست های پولی تغییر کند. طوری شود که منابع به سمت تولید سوق پیدا کند.

با این حال، در اصلاحات سیستم، نباید تاکید بر روی افراد باشد. به سمتی باید حرکت کرد که سیاست ها و خط مشی ها تغییر کند. تصمیمات و هدف گذاری در جمع انجام می شود ولی اجرای آن به طور فردی انجام می شود. در گذشته تصمیم ها احساساتی و لحظه ای گرفته می شد و به عواقب آن چندان فکر نمی شد. در حال حاضر دیگر نباید خطاهای گذشته را تکرار کرد. با انتخاب افراد جدید کابینه به نظر می رسد تغییرات بهتری ایجاد شود.

از سویی بخش خصوصی ما که عمدتا تجاری هستند با
مشکلات فراوانی دست وپنجه نرم میکنند. عالوه
بر اینکه نوعی بینش ضد بورژوازی هم از دیرباز در
کشور ما وجود داشته که همواره به روند رشد این
بخش آسیب می زند. هرچه بینش حمایت از ثروت
را در کشور تقویت کنیم ، این بخش می تواند هرچه
بیشتر رشد کند و به شکوفایی اقتصادی کمک
کند.بنابراین دولت باید در اجرای برنامه های
تنظیم شده با نظم و انضباط بیشتری عمل کند و
از طـرفی دیگر بخش خصوصی مولد و واقعی تنها
با خود بخش خصوصی رقابت کند نه اینکه مثل
امروز مجبور باشد به مصاف دولتی ها و شب هدولتی ها
برود. 

 

*استاد دانشگاه علامه طباطبایی

 

35224

ترجمه تازه‌ترین اثر بختیار علی در بازار کتاب

به گزارش خبرگزاری
خبرآنلاین
، تازه ترین رمان
بختیار علی با عنوان «غروب پروانه» با ترجمه مریوار حلبچه ای منتشر شده است.

این رمان دومین اثر این
نویسنده است که به گفته او طی ۱۰ ماه و در سال ۱۹۹۷  نوشته شده و در سال ۱۹۹۸ از سوی انتشاراتی در استکهلم سوئد به چاپ رسیده است.

«غروب پروانه» پس از
انتشار برای ترجمه به زبان فارسی ۱۷ سال زمان سپری کرد تا در نهایت به تازگی مجوز انتشار
خود را به دست آورده است.

این رمان حول محوز
زندگی دو دختر با عنوان پروانه و مدیریا می چرخد که توسط برادران خود و در جمع
اهالی شهرشان به دلیل برخی تعصبات اعدام می‌شوند. نام این کتاب اشاره‌ای است به
فضای آکنده از غرور و تعصب که این داستان در آن رخ می‌دهد.

بختیار علی از شاعران
و نویسندگان فعال کُرد عراق است که در ۲۵ سال گذشته در آلمان زندگی کرده است.

رمان «غروب پروانه»
در 1100 نسخه و با قیمت ۲۰ هزار تومان منتشر شده است.

58243

 

گفتگوی ملی آب، راهکار اصلاح مدیریت منابع آب ایران

مغالطه بزرگی تحت عنوان «بحران آب» جای معضل بزرگی به نام «بحران مدیریت منابع آب» را گرفته است. سرزمین ایران نه امروز که به عمق تاریخ کهن و اسطوره‌ای خود به جبر جغرافیایی که در آن قرار گرفته، کمبود آب داشته است و همین کمبود آب سبب شد تا ایرانیان با دست و پنجه نرم کردن با این طبیعت خشن دست به ابتکاراتی برای مدیریت منابع آب بزنند. از آناهیتا که الهه نگهبان آب در تاریخ باستان ایران بود حساسیت ایرانیان به مقوله حفاظت از منابع آب به چشم می‌خورد تا احداث قنات به عنوان یکی از موثرترین شیوه‌های انتقال و توزیع آب و در عین حال سازگار با محیط زیست که کمترین میزان تبخیر را داشته است. ایجادبندها و سازه‌های آبی نظیر آنچه در شوشتر از گذشته‌های دور به جا مانده‌است شاهد دیگری براین مدعاست.

بندمیزان در شوشتر، بندامیر در فارس، بند بهمن و سایر بندهایی که ایرانیان برای کنترل رودخانه‌ها و منابع آب ساخته‌اند همه گواه این نکته است که سرزمین ایران از گذشته دور، با کم‌آبی مواجه بوده و لذا ایرانیان برای مدیریت آن هوشمندانه عمل کرده و متناسب با موقعیت، به خلاقیت و ایجاد روش مناسب برای بهره‌وری بهتر از آن پرداخته‌اند. آنچه امروز مردم ایران را از وضعیت «دریاچه ارومیه» ، تالاب‌های مختلف از جمله «هامون» و «گاوخونی»، «طشت» و «پریشان» ، «شادگان» و «هورالعظیم» نگران کرده‌است بی‌تردید ناشی از بحران مدیریت منابع آب است و نه بحران آب.

امروز ایرانیان بیش از هر زمان دیگری نیازمند گفتگوی ملی درباره مسئله آب و چگونگی ایجاد راهکارهای جدید متناسب با موقعیت کنونی در رفع معضلات پیش رو هستند. یک ملت هوشیار و یک دولت هوشمند باید در هر دوره‌ای به تناسب مقتضیات آن دوره راهکارهای مناسبی اختیار کنند. آنچه سبب شده راهکارهای مدیریت منابع آب در سال‌های اخیر را مانع و جامع ندانیم بی‌شک متأثر از آن است که آب را یک عنصر فرابخش و چند انضباطه ندانسته‌ایم و بی‌آنکه سرزمین ایران و جغرافیایش را بشناسیم برای هر بخشی جداگانه و جزیره‌ای تصمیم‌گرفته ایم.

حل مسئله آب وظیفه یک نهاد و سازمان نبوده و نیست و لذا آثار و تبعات ناشی از عدم مدیریت صحیح در منابع آب نیز تنها متوجه یک نهاد و سازمان و به طور خاص محدود به وزارت نیرو نیست. اعمال مدیریت به هم پیوسته منابع آب وتنظیم سیاست‌های توسعه‌ای، فرهنگی واجتماعی هر منطقه، باید پس از ارزیابی‌ منابع آب آن منطقه صورت پذیرد.

اینجاست که خلاء ناشی از نبود برنامه آمایش سرزمین، مشکل اصلی برنامه‌ریزی در کشور را بیشتر نمایان می‌کند و همین امر مشکل آب را دامن زده‌است.

در عین حال همان قدر که نقد عملکرد متولیان مدیریت منابع آب در ساختار کلان دولت لازم است، پرداختن به نقاط مثبت کار آنان نیز لازم است. همان اندازه که سیاست‌های اجرایی در وزارت نیرو متاثر از سیاست‌های کلان دولت باید نقد شود سیاست‌ها برنامه‌ها و روشهای به‌کار گرفته شده در سایر سازمانها و وزارتخانه‌های تاثیرگذار و ذی‌نفعان به ویژه در مدیرت مصرف نیز باید شناسایی و نقد شوند. تنها در صورت تجمیع نگاه‌ها و گفتگوی ملی می‌توان همه نقدها را ارزیابی، مشکلات را بررسی و در ترسیم چشم‌انداز واقعی‌تر از موقعیت کنونی اقدام کرد و به حل مسئله پرداخت.

با توجه به آنچه مرور شد به نظر می‌رسد نکاتی که در ادامه بر آن تأکید شده بیش از هر زمان دیگری باید به عنوان سیاست‌های مدیریت کلان اجرایی کشور مورد توجه قرار گیرد؛

۱) فعالیت‌های توسعه‌ای – سازه‌ای نه یکسر نادرست بوده‌اند و نه مطلقاً درست. منطقی است که هر فعالیتی که توسط نهادهای اجرایی صورت می‌گیرد نقدی داشته باشد،اما نقدی عالمانه و آگاهانه.

اگر نقدی به‌جا نمایی معدود سدهایی وارد است، باید چگونگی مراحل طراحی تا ساخت و بهره‌برداری آن را مرور کرد. در مقابل بایدعموم سدهایی که به درستی طراحی و ساخته‌شده‌اند را از این منظر نیز مورد توجه قرار داد و در عین حال توجه کرد که آیا مدیریت منابع آب در این سازه‌های عظیم تنظیم کننده نیز به درستی صورت گرفته است؟

۲) اینک که نگاه تیزبین جامعه حفظ محیط زیست را بیش از هر زمان دیگری مدنظر قرار داده‌است باید به این مسئله نیز توجه شود که بدون داشتن طرح آمایش سرزمین و درنظر گرفتن منابع و محدودیت‌های آب هر منطقه نمی‌توان به سیاست‌گذاری و سرمایه‌گذاری بدون پشتوانه آمایشی در مناطق پرداخت .

۳) بدون گفتگوی ملی درباره آب و بدون مفاهمه درباره آن و بدون داشتن ساختار مستقل و مقتدر درعرصه آب نمی‌توان آب را که یک مقوله فرابخش و چند انضابطه است را به صورت نتیجه بخش مدیریت کرد و لذا باید دریک ساختار مناسب ، مستقل و منطبق با شرایط امروز همه ارکان تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی را به خدمت گرفت تا با همکاری و مساعدت و ادغام نظرات به مدیریت حوضه‌های آبریز پرداخته و متناسب ترین اقدامات را برای بهره وری بهتر انجام و به کار بست.

۴) همصدایی برای حل مسئله آب علاوه بر نیاز به گفتگوی ملی نیازمند دیدی فراگیر و ملی نیز هست لذا باید با دوری جستن از نگاه منطقه‌ای و فریادکشیدن بر سر یکدیگر همه نظرات درباره مدیریت منابع آب را بشنویم و سپس بهترین تصمیم را اتخاذ کنیم. فریاد کردن، مناقشه و منطقه‌ای کردن مسئله آب به حل آن کمک نمی‌کند و ما را نیز از رفتارهای فرهنگی باز می‌دارد. بنابراین یکی از مهمترین نیازهای امروز جامعه ایران در سال‌های آینده ایجاد فضا و بستری برای گردهم آمدن همه ذی‌نفعان آب و طرح نظرات و دیدگاه‌های آن‌ها و استخراج بهترین راهکارها از درون آن است.

۵) تغییرات آب و هوایی، افزایش جمعیت وتغییر سبک زندگی موجب افزایش تقاضا برای آب و فشار برمنابع آب شیرین شده‌است. مناطقی مانند خاورمیانه، ساحل در حاشیه صحرای بزرگ آفریقا و منطقه جنوب آفریقا بیشتردر معرض خطر کمبود آب هستند. از آنجا که حل مشکلات ناشی از کمبود آب از عهده تک‌تک کشورها بر نمی‌آید، لذا همکاری‌های دوجانبه و چندجانبه و بین‌المللی در این زمینه اجتناب ناپذیراست. به این منظور دولت‌ها نیازمند سیاست خارجی فعال، پویا و متناسب با شرایط جدید هستند. متاسفانه در سال های اخیر دیپلماسی آب مغفول مانده است که می‌توان از دلایل آن به فقدان دانش و شناخت کافی مدیران آب از این منظر اشاره کرد. متعادل کردن مصرف و بهره برداری از منابع آب تجدیدپذیر در نقطه بهینه و بین بخش‌های شهری، روستایی و صنعتی، جلوگیری از افزایش رقابت و منازعه بر سر منابع آب در مقیاس ملی و منطقه‌ای و چگونگی مدیریت حوضه‌‌های آبی مشترک بخشی از چالش‌های دیپلماسی عمومی آب است که کشورمان با آن روبرو است.

۶) نمی‌توان منابع آب را به درستی مدیریت کرد و انتظار نتیجه داشت در حالی که الگوی کشت در مناطق مختلف با منطقه و منابع آب آن تطابقی ندارد. و نمی‌توان به تجارت محصولات کشاورزی پرداخت در حالی که چرخه تولید محصول، بهره‌وری پایینی به نسبت مصرف آب دارد و نیز نمی‌توان به درآمد حاصل از محصولات کشاورزی افتخار کرد در حالی که در مواردی آب قابل‌ توجهی مصرف و به صورت آب مجازی از کشور خارج می‌شود. بنابراین مدیریت منابع آب نیازمند توجه و همکاری همه بخش‌های تاثیر گذار و تاثیر پذیر است. با اصلاح الگوی کشت، افزایش نقش آب مجازی، کشت مشترک با همسایگان، تشویق کشت محصولات کم‌آب‌بر و ممنوعیت کشت محصولات پرآب‌بر، توسعه استفاده از فن‌آوری‌های مدرن و نوین در زمینه آبیاری از موارد اصلاح الگوی مصرف آب در بخش کشاورزی است.

همچنین نمی‌توان از منابع آب حفاظت و مراقبت کرد در حالی که بدون توجه به شرایط اقلیمی ، صنعت را در نقاط نامناسب کشور بسط و توسعه داده‌اند. توسعه و پیشرفت بدون توجه به صنایع آب‌بر و نحوه تمرکز آن‌ها و تلاش برای خودکفایی در برخی صنایع و محصولات بدون محاسبه نقش و ارزش آب در آن ممکن نیست. پس حل مسئله آب به بهبود مدیریت منابع آب به شیوه‌ای فراگیر نیازمند است و نه بخشی‌نگری و محدود به یک وزارتخانه.

۷) از مواردی که در سال‌های اخیر به آن ها توجه کافی نشده است، تنوع بخشی به منابع مالی است. متاسفانه مدیران دولتی با اتکا زیاد به منابع دولت از اجرای مسئولیت‌های اساسی آب به خصوص فعالیت‌های غیر سازه‌ای غافل شده‌اند. ایجاد بسترهای مناسب برای زمینه حضور و مشارکت فعال بخش خصوصی از الزاماتی است که توجه کافی به این موضوع نشده است. ناتوانی و ناآگاهی مدیران بخش آب موجب آن شده تا علیرغم شعارهای داده شده اقدام بایسته‌ای صورت نگیرد.

۸) بدون ارزش‌گذاری و تعیین آب‌بها به شکل واقعی نمی‌توان به ارزشگذاری نتایج فعالیت‌های کشاورزی، صنعتی، تجاری و خدماتی پرداخت . بنابراین مادام که آب به طور واقعی ارزشگذاری نشده باشد نمی‌توان انتظار سرمایه‌گذاری مناسب و بازگشت سرمایه و در نتیجه بهبود راندمان و بهره‌وری در مراحل مختلف استحصال، انتقال ، توزیع و مصرف آب را داشت.

۹) حل مسئله آب در گرو حل معضلات مدیریت منابع آب است. بنابراین نقش مدیریت در آن بیش از پیش باید برجسته شود. مدیری می‌تواند بحران مدیریت منابع آب کشور را کالبدشکافی و درمان کند که به همکاری و بهره‌گیری از همه توان کارشناسی اعم از زنان و مردان متخصص و جامعه تاثیر گذار و تاثیر پذیر اعتقاد داشته باشد و در بکار گیری مدیران و تصمیم سازان ، شایسته‌سالاری در سیستم را سرلوحه کار خود قرار دهد. همچنین توانایی فهم آب به عنوان یک فرابخش و مقوله‌ای چند انضباطه را داشته باشد تا آن را چه از نظر نقش سیاسی، امنیتی و وجوه دیپلماتیک، وچه از نظر آثار و تبعات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و محیط زیستی مد نظر قرار داده و در عین حال آمادگی روحی برای مباحثه و مذاکره با همه ذی‌نفعان آب را داشته باشد تا بهترین و کار بردی ترین نظرات را که در تعارض با رفاه آسایش و نشاط عمومی جامعه نباشد رادر تصمیم‌گیری‌ها دخالت داده و تصمیم‌جامع برای رعایت حقوق کلیه ذی نفعان اتخاذ کند. انشااله

مدیر بنیاد آب ایرانیان

۴۷۴۷