با صنعتی کردن سینما راه اعمال نظرهای شخصی را ببندیم

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین٬ شورای راهبردی سینما در آستانه روز ملی سینما در سال ۱۳۹۴ اعلام موجودیت کرد. شورایی که از ابتدای شروع به کار بر وجه صنعتی سینما و لزوم تقویت این بخش در سینمای ایران تاکید کرده است٬‌ حالا در شرایطی که انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده٬ از مدیران دولتی درخواست دارد٬ برای پررنگ‌تر شدن وجه صنعتی سینما و به رسمیت شناخته شدن این بخش اقداماتی اساسی صورت دهند.

این درخواست در بیانیه جدید این شورا مطرح شده و در بخشی از این بیانیه آمده است:‌ «از رئیس جمهور منتخب و هیات محترم وزیران می‌خواهیم که با مصوبه قانونی شدن سینما به عنوان صنعت،به رونق و تأثیرگذاری سینما بیافزایند، خطرات و چالش‌های اقتصادی آن را با پشتیبانی بانکها و بیمه، به حداقل رسانده و با شکوفایی سینما به جذب سرمایه و ایجاد هزاران شغل مستقیم و غیرمستقیم کمک کنند و سرانجام مدیران سینمایی را به مدد ساختار صنعتی و علمی سینما از دور باطل اداره‌ی هیاتی این هنر ـ صنعت پیچیده ، وا رهانند. زمان ، بی‌پروای ما می‌گذرد . دولت‌ها می‌آیند و می‌روند. بگذارید دولت سینما،پاینده باشد.»

سیدضیاء هاشمی عضو این شورا در گفت‌و‌گویی با «خبرآنلاین» توضیحاتی را با هدف روشن شدن جزئیات و اهداف این درخواست مطرح کرد.

وضعیت سینما را همانند گردشگری به سمت صنعتی شدن پیش ببریم
عضو شورای رونق اکران در سال‌های گذشته و فیلم‌هایی که بی‌نیاز به حمایت‌ّهای دولتی موفق به فروش بالا شده‌اند٬ در کنار سالن‌های سینمایی که در دو سه سال اخیر افتتاح شده‌اند٬ این ذهنیت را به وجود می‌آورد که سینمای ایران در مسیر صنعتی شدن پیش می‌رود٬ اما تحلیل هاشمی در این مورد به گونه دیگری است. او برای روشن شدن موضوع صنعت سینما را با صنعت گردشگری مقایسه کرد و گفت: «در مدت سی و هفت – سی و هشت سال گذشته حدود ۳۵۰۰ فیلم٬ در سینمای ایران تولید شده است. ما در بخش تولید و مدیریت به پختگی رسیده‌ایم و همین زمانی است که باید در مورد تولیدات تجدیدنظر کنیم و از ممیزی‌های دست و پاگیر دهه ۶۰ دست برداریم. به سینماگران اعتماد کنیم.»

او گفت:‌«باید ظرفیت‌سنجی کنیم. شوراها ظرفیت لازم را بررسی کنند و براساس آن٬ شاهد عرضه و ساخت گونه‌های مختلف فیلم باشیم. پختگی لازم در مدیریت و تولیدات هست و به خاطر همین نباید در بخش نظارت شرایط تا این حد سخت باشد.»

او دلیل این سخت‌گیری‌ها را وجه غالب هنر و کمرنگ بودن سویه صنعتی سینما دانست و گفت: «در حال حاضر در سینمای ما وجه هنر بر صنعت غالب است. در صنعت ما مجوز می‌دهیم و فرد تولیدی انجام می‌دهد. این تولید باید آن کیفیت مدنظر را داشته باشد و سازمان استاندارد کیفیت را تایید کند. در مورد سینما نیز شوراهای پروانه نمایش و ساخت را داریم که باید مسئولیت نظارت را ابرعهده بگیرند.»

این تهیه‌کننده سینما تاکید کرد: «باید اعتماد کامل به مجموعه سینماگران داشته باشیم. باقی افراد که وارد عرصه تولید می‌شود و در زمینه سالن‌سازی وارد می‌شوند حمایت‌ها و فضای امن را حس کنند. عملا در زمینه سالن‌سازی بسیار عقب هستیم و قوانین ما متعلق به دهه ۴۰ است و به روز نشده است.»

او با برشمردن این نکات راهکار پیشنهادی خود و شورای راهبردی سینما را برای بهبود اوضاع سینما٬ غلبه وجه صنعتی در این عرصه عنوان کرد و گفت: «برای اینکه از این وضعیت رها شویم صنعت سینما را پیشنهاد می‌دهیم. این پیشنهاد سال‌هاست که مطرح شده٬ اما دولت‌ها به دلیل زمان کوتاهی که برای فعالیت در اختیار دارند٬ فرصتی برای ساماندهی این موضوع نمی‌یابند. سینما مانند صنعت گردشگری نیازمند همان حرکت انقلابی است که آقای نجفی در صنعت گردشگری انجام داد. آقای نجفی مصوبه را از هیات دولت گرفت و مشکلات جدی گردشگری را حذف کرد.»

هاشمی با اشاره به اینکه ساماندهی به این موضوع دغدغه محمدمهدی حیدریان رئيس سازمان سینمایی است٬ گفت: «می‌دانم مهندس حیدریان دنبال این موضوع هستند٬ اما تا رسیدن به نتیجه راهکارهای موقتی نیاز داریم. در زمینه تولید به بالندگی رسیده‌ایم و باید مبالغ حمایتی را به سمت سرمایه‌گذاری و بیمه ببریم. در مقطع سه ساله‌ای که مهندس حیدریان در ابتدای دهه ۸۰ مسئولیت سینما را برعهده داشت٬ پیگیری‌هایی صورت گرفته بود و با بیمه مرکزی به تفاهم رسیده بودیم٬ اما با تغییر مدیریت که معضل همیشگی هنر و صنعت سینما بوده است٬ این موضوع پیگیری نشد.»


لزوم بیمه آثار سینمایی
عضو شورای راهبردی سینما یکی از مهمترین اقدامات مورد نیاز برای سینمای صنعتی را بیمه کردن آثار هنری برشمرد و جزئیات آن را به این ترتیب شرح داد: «برای مدتی کوتاه تا زمانی که امور مربوط به فراهم کردن زمینه سینمای صنعتی و بیمه کردن آثار راه بیفتد می‌توانیم صندوقی تاسیس کنیم. بودجه این صندوق نیز از بخش‌های مختلف٬ همچون بودجه مستقیم تولید فیلم‌ها و یا هزینه‌کردهای سازمان سینمایی در نهادها و جشنواره‌هایی که عملا بازدهی ندارند تامین شود.»

هاشمی با تاکید براینکه بیمه آثار سینمایی در همه جای دنیا رواج دارد٬‌ گفت: «آثار سینمایی در همه جای دنیا حتی کویت هم که سینمای چندانی ندارد صورت می‌گیرد. بیمه فیلم‌‌ها به این ترتیب است که بخشی از بودجه را خود سازندگان فیلم می‌گذارد و بخشی را دولت و در نهایت این موجب می‌شود میزان دقت در مراقبت از فیلم‌ها بیشتر شود. در این نوع سینما دیگر کسی که به دنبال فیلمسازی در زمینه دغدغه‌های شخصی است باید به گونه دیگری عمل کند.»

او حاصل این وضعیت را شرایطی دانست که سرمایه‌گذار می‌تواند بدون نگرانی از سرنوشت محصول خود وارد عرصه تولید شود.

شرایط تازه بعد هنری سینما
به گفته هاشمی در وضعیتی که به سینمای صنعتی دست بیابیم٬‌ فیلم‌های هنری نیز شرایط تولید خواهند داشت٬‌اما شرایط آن‌ها نسبت به امروز متفاوت خواهد بود. او گفت: «اگر فیلمی براساس دغدغه شخصی ساخته شود٬ شرایطی متفاوت از محصولات سینمای صنعتی پیدا می‌کند و روش‌های ظریفی برای ادامه حیات این فیلم‌ها نیز می‌توان متصور شد٬‌اما به طور مشخص می‌توان گفت شرایط ساخت و تولید آن فیلم‌ها با فیلم‌هایی که محصول سینمای صنعتی است٬ متفاوت خواهد بود.»

مزایای سینمای صنعتی
هاشمی در توضیح مزایایی که سینمای صنعتی برای سینمای ایران به همراه خواهد داشت٬‌ گفت: «در سینمای صنعتی دیگر پول برای تورهای گرفتن ماهی رانتی نخواهیم داشت در عین حال ظرفیت‌سنجی تولید و توزیع و نمایش و گسترش سینما صورت خواهد گرفت. پردیس‌های مختلف را در چرخه اکران خواهیم داشت. همچنین در زمینه سالن‌سازی اقدامات گسترده‌ای باید صورت بگیرد که این اقدامات حاصل همکاری با شورای عالی شهرسازی خواهد بود. متاسفانه در مدت ۱۲ سال حضور آقای قالیباف هیچ قدمی در این زمینه برداشته نشد و حالا امیدواریم در زمینه سالن‌سازی زمینه‌ها برای صنعتی شدن سینما فراهم شود.»

او همچنین دیگر مزایا را چنین برشمرد: «امنیت دولت برای نظارت بر محتوای آثار تولید شده و آماده نمایش محفوظ می‌ماند٬ پدیدآورندگان آثار سینمایی با استقلال و امنیت روانی فیلم‌هایشان را تولید می‌کنند٬‌ بستر وفاق و همدلی بین متولیان و هنرمندان تامین می‌شود٬ امنیت روانی و میدانی برای فعال‌سازی پتانسیل‌های بالقوه سرمایه‌گذاری ایجاد می‌شود٬ امر اعطای تسهیلات از یک روش بسته و پرحاشیه به یک سازوکار قانونی و عادلانه بدل می‌شود٬‌ تغییر رویکرد دولت از مجری به سیاست‌گذار ناظر موجب پویایی بدنه دولت می‌شود و همچنین تولید فیلم‌های استراتژیک برای دولت بدون هرگونه تغییر و خدشه‌ای با شفافیت طی مسیر می‌کنند و اماکن سینما اعم از تازه‌تاسیس و فرسوده با پشتوانه و سرمایه‌ای غیرقابل مقایسه با گذشته روند احداث و بازسازی را طی می کنند.»

58241

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *